Panopticum, czyli kwatera bożych pomyleńców

Czepliwość nie popłaca.
Na mojej klatce schodowej przypięty do kaloryfera miał zwyczaj stać mój rower.  Początki sięgają Roku Pańskiego 2002, gdy dla wygody parkowałem tam swojego pierwszego składaka. Potem przyszły następne składaki, jakieś kolarzówki, górale, czy później miejskie „kozy”. Podpierały ścianę grzecznie w kąciku nie powodując żadnych strat, zwłaszcza w porównaniu ze zniszczeniami od  wózków dziecięcych, kredensów,  fortepianów itp. bytów wnoszonych i wynoszonych podczas normalnej eksploatacji bloku.  Sielanka trwała do momentu odmalowania naszej klatki, gdy z miejsca podniósł się pisk i wszyscy zwalili się na mnie jak przysłowiowe kałmuki na kobitę. Zmasowany ostrzał miał na celu zmusić moją skromną osobę do ukrycia roweru w piwnicy. Nie uśmiechało mi się codzienne targanie w tę i nazad kilkunastu kilogramów sowieckiej stali z uwagi na nadwątlony kręgosłup. Sąsiedzi sugerowali kupno lżejszego roweru, lecz umilkli, gdy poprosiłem o zasponsorowanie zakupu. Był to jednak chwilowy sukces. Rower jest dla mnie podstawowym środkiem transportu, a zawiść ludzka nie zna granic, zwłaszcza, że akty sabotażu wobec moich maszyn już się zdarzały. Nie były to poważne sprawy, ale częstokroć utrudniały szybki wyjazd co wobec klasówki czy nie daj Boże randki działało na nerwy.
Z pomocą przyszedł jednak zbieg okoliczności.  Któregoś wieczora nieznani sprawcy pokryli ściany naszej odnowionej klatki inskrypcjami o „Hefalumpach W Domu Puchatka” tudzież „Kościelnej Służbie Porządkowej” oraz wyrazili swą miłość do Policji. Z dnia na dzień malowideł przybywało, pojawiły się również włamania do skrzynek licznikowych, że o odciskach butów na ścianie nie wspomnę. Od tej pory jakoś tak temat moich dwóch kółek zniknął z wokandy…
Warto było się czepiać mojego roweru? Kilka nocy i grupa „patologów” przyniosła więcej strat niż moje wszystkie rowery w ciągu ośmiu lat. O ile sobie przypominam, olej z nich nigdy nie cieknął, za to ginęły pompki, narzędzia, a czasem i koła, więc moje maszyny raczej strat doznawały, zamiast je powodować.  Wbicie tego do ciemnych, sklerotycznych głów wymagało jednak zdecydowanej akcji malarsko-remontowej w wykonaniu chłopaczków w kapturach. wyposażonych we flamastry i sprzęt burzący…
 

Tagi: czepliwość zawiść pieniactwo sąsied