Felieton to krótki utwór publicystyczno-dziennikarski na tematy polityczne, społeczne, obyczajowe i kulturalne napisany w sposób lekki i efektowny, utrzymany w osobistym tonie. 

Powinien być skondensowany, a nie rozwlekły i rozgadany. Kończy się puentą. Ma charakter synkretyczny, miesza różne gatunki literackie i dziennikarskie.

Dopuszcza swobodę w kształtowaniu treści, kompozycji czy stylu. Felietonem może być tekst poetycki, może być pisany prozą, może mieć charakter dialogu, może być nim także rysunek. Felieton może być relaksacyjny, żartobliwy lub ironiczny, może być moralitetem, przekomarzanką z czytelnikiem, erudycyjnym popisem, prywatnym kabaretem. Jest to gatunek opiniotwórczy, aby pisać felietony trzeba mieć coś do powiedzenia i znać się na rzeczy. Nazywany jest gatunkiem królewskim. Felietony pisywał B. Prus do „Kuriera Warszawskiego”; za mistrzów współczesnego felietonu uchodzą A. Słonimski, S. Kisielewski, felietony pisują chętnie politycy, pisarze, osoby popularne jak aktorzy, piosenkarze itp. W prasie zwykle umieszczany na stałej kolumnie, zwanej kolumną felietonową. Inne formy to felieton radiowy, filmowy, telewizyjny.