Opowiadanie pozostawia tak naprawdę duże pole do popisu autorowi. 

Współczesne opowiadania są tak różnorakie, że można nimi charakteryzować wręcz pisarza. Wyróżnia się jednak typ opowiadania, które często można spotkać w czasopismach.

Są one krótkie i dotykają współczesnych problemów. Najczęściej mówią o uczuciach, rozterkach i perypetiach dzisiejszego człowieka. Czyli ogólnie rzecz ujmując: pisać można o wszystkim i ironicznie mówiąc o niczym. Zasady, które kierują tą formą są raczej proste. Należy skupić się na głównym bohaterze i jego losach. Postaci drugoplanowe są raczej tłem. Akcja toczy się więc jednotorowo i jednowątkowo, nie ma wyraźnego punktu kulminacyjnego (jak w przypadku noweli). Narrator jest wszechwiedzący, może również komentować zaistniałe sytuacje. Niekiedy narratorem, a dziś może i częściej staje się postać, której dotyczy owa historia, czyli jest on w takim wypadku pierwszoosobowy. Opowiadanie przybiera raczej tok refleksyjny, zdarzenia mają jedynie sens przykładowy.