Jak opisali przeciętnego studenta nasi czytelnicy biorący udział w konkursie z Memobookami? Może Polski student to niepoprawny optymista pełen nadziei? Lektura przezabawna, a czy zgodna z prawdą, oceńcie sami!

Polskiego studenta poznamy po ogromnych ilościach wypitego alkoholu. W tym się specjalizują. Widząc osobnika z różnego rodzaju ściągami nie mamy wątpliwości, że to Polski student. Nasi studenci, chodź stereotypowo biedni, są bardzo kreatywni, bo czasami potrafią wyczarować coś z niczego i radzić sobie w ekstremalnych sytuacjach życiowych.
Daria

Wiecznie głodny i niewyspany, nieustanny kac nie pozwala mu na normalne funkcjonowanie. Jeżeli już pojawi się na zajęciach to śpi w ostatnim rzędzie, a w przerwie biegnie po kawę z automatu. Wygrzebuje z portfela ostatnie trzy złote i bije się z myślami: parówki czy kawa? Ostatecznie wybiera piwo.
Karolina

Przy drodze leży odcięta ludzka głowa. Czytam podpis pod zdjęciem i wiem, że zapamiętam tylko tyle: Meksyk, gangi, narkotyki. Dowiaduję się, że resztę ciała policja znalazła dwadzieścia kilometrów dalej. Obok wisi cały cykl podobnych fotografii. Na każdym zdjęciu zwłoki porzucone na jakimś meksykańskim odludziu. Martwa natura. W tle pola, lasy, góry, zachód słońca.

Wystawa World Press Foto 2011. Zdjęcia wypełniają dwie sale centrum sztuki w dużym mieście. Zwiedzający podążają od fotografii do fotografii i wpatrują się w utrwalony na nich obraz świata. Ktoś przyszedł z dzieckiem, na oko siedmioletnim. Nie chciałbym być na jego miejscu, kiedy dziecko, wskazując palcem na którąś z tych fotografii, zacznie swoje pytanie od słowa dlaczego.

Od czasów Lady Zgagi popularność zyskało słowo face. W sieci mamy więc szeroki wachlarz „fejsów”: od poker, troll aż po facebooki. Ostatnią niesamowitą popularność zdobywa kolejny fejs-gadżet: me gusta. Jako przyszły polonista wiązałem początkowo tę nazwę ze skróconą wersją sformułowania „moje gusta”, ale życie brutalnie zweryfikowało te nadzieje. A że o gustach się nie dyskutuje, podyskutujmy o...wiedźminie.

Nawet nie zauważamy, jak bardzo w ciągu kilku lat zmieniło się to, co i jak mówimy. Jeszcze parę lat temu dziwił nas skrót I♥U umieszczony na pluszowych misiach. Dziś skróty są dla nas naturalne. Rozmawiamy na GG, jemy w bufecie na mat-fizie, czekamy na PKS, jedziemy SKMką. Bo przecież łatwiej powiedzieć DNA niż kwas deoksyrybonukleinowy.

Zamiast powiedzieć tak, zrozumiałem, wystarczy powiedzieć ok albo nio. Według językoznawców jest to przejaw ekonomizacji języka. Czyli takiego jego użycia, by powiedzieć tyle, ile chcemy, ale oszczędniej. Skracanie jest więc stosowane przez młodych ludzi, którym zawsze zależy na czasie, lub przez osoby pracujące tam, gdzie liczy się szybkość.